Książka „Nie znajdziesz mnie po śladach stóp” Sylwii Błach, z ilustracjami Karoliny Jeske, od początku wywołuje rozmowy. To opowieść dla dzieci, ale również dla dorosłych, którzy chcą mądrze i bez skrępowania rozmawiać o niepełnosprawności, codzienności oraz różnorodności.
Na LubimyCzytać książka osiąga średnią 8,9/10 na podstawie 28 ocen i 13 opinii (stan na 20 sierpnia 2026). Czytelnicy zwracają uwagę na ciepły, niesensacyjny sposób opowiadania o życiu na wózku, obecność humoru i obrazowy język. Pełne opinie można przeczytać na stronie LubimyCzytać.
Co wybrzmiewa w recenzjach?
W recenzjach powraca przekonanie, że książka nie stawia diagnoz ani nie wygłasza gotowych morałów. Zamiast tego zaprasza do słuchania. Tekst wychodzi od prostego pytania dziecka: „Jak to jest jeździć na wózku?”, a odpowiedzi prowadzą przez wspomnienia, emocje i zwyczajne sytuacje.
Recenzentka Bajkochłonki nazwała książkę poetycką opowieścią o niepełnosprawności, empatii i tożsamości. Zwróciła też uwagę na motyw ptaków, które stają się posłańcami wspomnień, oraz na końcowe zadania zachęcające do rozmowy i autorefleksji. Przeczytaj całą recenzję.
Autorka recenzji w serwisie wNaszejBajce podkreśla natomiast, że książka trafia do dzieci już od 5. roku życia, a zarazem do rodziców, nauczycieli i opiekunów. W jej ocenie ważne jest zwłaszcza to, że opowieść mówi o niepełnosprawności bez patosu i moralizowania. Zobacz recenzję.
W podobnym duchu pisze Aktywne Czytanie: książka może otwierać prawdziwą rozmowę o życiu na wózku, emocjach i codzienności, a delikatne ilustracje Karoliny Jeske dopełniają tę perspektywę. Poznaj omówienie.
Książka do wspólnego czytania
To lektura, po której warto na chwilę zostać razem. Zapytać, co zdziwiło, rozbawiło albo poruszyło. Nie po to, aby znaleźć jedną poprawną odpowiedź, lecz aby oswoić pytania i zauważyć w drugim człowieku coś więcej niż to, co widać na pierwszy rzut oka.